بررسی صنعت فولاد آلیاژی در ایران/ برآورد سودآوری و ارزش ذاتی «فولاژ»

به گزارش آوای آگاه؛ شرکت فولاد آلیاژی ایران در سال 1378 تاسیس شد. سهامداران اصلی این شرکت، شرکت بین‌المللی توسعه صنایع و معادن غدیر با مالکیت حدود 34درصدی است.

شرکت فولاد آلیاژی ایران دارای چهار کارخانه اصلی فولادسازی شامل واحد نورد سبک و نورد سنگین، واحد عملیات حرارتی و تکمیل‌کاری است. همچنین کارخانه فولادسازی از سه کارگاه ذوب ریخته‌گری و آماده‌سازی شمش تشکیل شده است.

محصولات سه کارخانه اصلی شرکت به شرح زیر است:

محصولات کارخانه‌ی فولادسازی:

ریخته‌گری مداوم:

بلوم با ابعاد 250×230 میلی‌متر و بلوم با ابعاد 250 × 230 میلی‌متر

ریخته‌گری تک‌باری:

390 × 270 × 1501 میلی‌متر و وزن 1000 کیلوگرم

۱،۶۲۰ × ۴۵۰ × ۳۶۰ میلی‌متر و وزن ۲،۰۰۰ کیلوگرم

 ۲۰۰۰×۴۱۰×۵۷۰ میلی‌متر و وزن ۳۴۰۰ کیلوگرم

محصولات کارخانه‌ی نورد سنگین:

میلگرد از قطر 60 میلی‌متر تا 200 میلی‌متر

چهارگوش از ابعاد 75× 75 میلی‌متر تا 160 × 160 میلی‌متر 

تسمه از عرض 100 تا 300 میلی‌متر و ضخامت 13 تا 60 میلی‌متر

بیلت از سایز 75 × 75 میلی‌متر تا 160 × 160 میلی ‌متر

محصولات کارخانه‌ی نورد سبک:

گرد 12 تا 75 میلی‌متر

چهارگوش 40 تا 75 میلی‌متر

تسمه با عرض 25 تا 100 میلی‌متر

کویل محصولات از قطر 14 تا 22 میلی‌متر

فرآیند تولید شرکت فولاد آلیاژی ایران

فولاد آلیاژی و کاربرد آن در صنایع مهم

به طر معمول، فولادهای آلیاژی از ترکیب فولاد کربنی با یک یا چند عنصر آلیاژی مانند منگنز، سیلیسیم، نیکل، تیتانیوم، مس، کروم و آلومینیوم ساخته می‌شوند؛ این عناصر خواص مشخصی را به فولاد اضافه می‌کنند که در فولاد کربنی معمولی یافت نمی‌شود. همچنین این عناصر به نسبت‌ها و ترکیب‌های مختلفی به فولاد اضافه می‌شوند که بسته به نوع استفاده و کارایی مورد نظر می‌توان به اضافه کردن آنها با درصد شیمیایی خاص مبادرت ورزید.

در حال حاضر، قابلیت تولید 419 گرید فولاد آلیاژی در شرکت فولاد آلیاژی ایران وجود دارد که از این میان 160 گرید تحت لیسانس شرکت بهلر و 215 گرید طراحی شده توسط خود شرکت است و در صورت نیاز مشتریان، گریدهای جدید براساس استانداردهای بین‌المللی و داخلی قابلیت طراحی و تولید دارد. یكی از كاربردهای عمده فولاد آلیاژي در صنایع خودروسازی است؛ به نحوی كه در حال حاضر بخش زیادی از تولیدات شركت فولاد آلیاژی ایران در این صنعت مصرف می‌شود .

به طور متوسط، حدود 5 تا 10درصد وزن هر خودرو را قطعات تولید شده از انواع فولاد آلیاژي شامل فولادهای عملیات حرارت‌پذیر، سخت‌شونده سطحی (سمانته) و فنر و … تشكیل می‌دهد كه در ساخت قطعات حساس شامل اجزای موتور مانند میل لنگ، میل سوپاپ، شاتون و اجزای گیربكس مانند چرخ‌دنده‌ها، شفت‌ها، بلبرینگ‌ها و اجزای سیستم تعلیق مانند میل موج گیر، دسته فنر و همچنین پیچ و مهره‌ها به كار می‌رود.

انواع فولادهای آلیاژی و کاربردهای آن

به طور کلی فولاد کربنی و فولاد آلیاژی دو دسته‌ی ابتدایی از انواع فولادها هستند، فولادهای آلیاژی در جهان به طور تقریبی 13-10 درصد از محصولات نهایی صنعت فولاد را در برمی‌گیرند؛ اما از منظر ارزش‌گذاری فرآورده نهایی، فولاد آلیاژی سهمی حدود 20 درصد از بازار جهانی را به خود اختصاص می‌دهد.

فولاد زنگ نزن و فولاد ابزار خود نوعی خاص از فولادهای الیاژی هستند که به دلیل تفاوت کاربردها در دسته های جداگانه ای قرار می‌گیرند. بخش اعظم فولاد آلیاژی تولید شده در جهان را فولاد زنگ نزن تشکیل می‌دهد که شامل هر دو عنصر کروم و منگنز است.

فروآلیاژهای مورد استفاده در فولاد

فروآلیاژها، آلیاژی از آهن همراه با یک یا چند عنصر مخصوص مانند سیلیسیم، منگنز، کروم، وانادیوم و ... هستند که حداقل یکی از این عناصر از نظر کمیت بیشتر از مقدار آهن در آلیاژ شکل گرفته باشد. علت استفاده از فروآلیاژها در فولاد مذاب، تنظیم آنالیز شیمیایی و بهبود خواص مکانیکی فولاد است. همچنین دلیل استفاده از فروآلیاژ به جای خود این مواد به صورت خالص، مشکل بودن تهیه‌ فلزات خالص و گران‌تر بودن از تهیه‌ فروآلیاژ مربوطه خواهد بود.

فغدیر؛ شرکت زیرمجموعه و تامین کننده آهن اسفنجی فولاژ

شرکت آهن و فولاد غدیر ایرانیان (سهامی عام) به صورت شرکت سهامی خاص در تاریخ 1384/04/25 با همکاری سازمان توسعه و نوسازی معادن ایران (ایمیدرو) و مشارکت شرکت‌های سرمایه‌گذاری غدیر، شرکت معدنی و صنعتی چادرملو و شرکت فولادآلیاژی ایران در اداره ثبت شرکت‌ها و مالکیت صنعتی تهران به ثبت رسیده است.

ظرفیت تولید شرکت برابر با ۱ میلیون تن آهن اسفنجی (در سال جاری و با اجرای طرح توسعه میزان تولید آهن اسفنجی شرکت از ۱ میلیون تن به ۱.۲ میلیون تن افزایش خواهد یافت) است.

فغدیر مالکیت گندله‌سازی بهاباد با ظرفیت ۴ میلیون تن در سال را نیز دارا است که در مرحله راه‌اندازی و بهره‌برداری قرار دارد. مهم‌ترین سرمایه‌گذاری بلندمدت شرکت، دارا بودن ۱۰درصد از شرکت توسعه آهن و فولاد گل‌گهر است. همچنین شرکت فرعی دیگر فغدیر، فولاد شاهرود با ظرفیت تولید ۱۵۰هزار تن میلگرد است که در سال ۱۴۰۴ ظرفیت تولید میلگرد را به ۱۷۰هزار تن خواهد رساند و همچنین شرکت صنایع معدنی نوظهور (ظرفیت ۴ میلیون تن تولید سنگ آهن کلوخه) دیگر شرکت فرعی فغدیر محسوب می‌شود.

محصولات شرکت

پتانسیل رشد شرکت و رقبای آن

نیاز کشور به فولادهای آلیاژی اعم از محصولات طویل و تخت بیش از یک میلیون تن بوده که از این مقدار، بیش از 65درصد را محصولات طویل که تقریبا مشابه تولیدات شرکت فولاد آلیاژی ایران است، تشکیل می‌دهد. در حال حاضر با توجه به ظرفیت‌های پیش‌بینی شده در شرکت فولاد آلیاژی ایران به عنوان بزرگ‌ترین تولیدکننده‌ فولاد آلیاژی در خاورمیانه و همچنین سایر شرکت‌های هم‌خانواده و افزایش تنوع تولیدات می‌توان انتظار داشت با به بهره‌برداری رسیدن طرح‌های شرکت و کامل شدن زنجیره تولید آن، میزان واردات محصولات تولیدی مشابه کاهش یابد.

به جز فولاژ که بزرگ‌ترین تولید‌کننده‌ی فولاد آلیاژی در خاورمیانه محسوب می‌شود، سه شرکت مجتمع صنعتی اسفراین، مجتمع صنعتی سمنان و مجتمع صنعتی اصفهان که به ترتیب در سال‌های ۱۳۷۵، ۱۳۹۰ و ۱۳۷۵ تاسیس شده‌اند نیز جزء رقبای شرکت به شمار می‌آیند و در زمینه‌ تولید محصولات آلیاژی فعالیت می‌کنند.

تولید، فروش و طرح‌های توسعه

طرح توسعه یزد یک و افزایش بیلت تولیدی مازاد بر نیاز واحد نورد

زمین پروژه: بر اساس قراداد منعقده با دولت به نمایندگی از سازمان جهاد کشاورزی به مدت 9 سال تا سال 1400 اجاره شده و بعد از آن به مدت 36 ماه دیگر تمدید شده است.

موارد مصرف: با توجه به بهره‌برداری از طرح یزد یک در سال 1402 معادل ۶۵۰هزار تن بیلت در سال به ظرفیت تولید اضافه خواهد شد. در این صورت میزان بیلت مازاد بر نیاز واحد نورد ۷۵۰هزار تن خواهد بود که بخشی از آن به عنوان مواد اولیه‌ی طرح وایر مصرف می‌شود.

زمان بهره‌برداری: در تحلیل مورد نظر فرض شده است که این پروژه در تابستان سال ۱۴۰۲ به بهره‌برداری می‌رسد. با توجه به آخرین اطلاعات تست سرد، این واحد در اسفندماه سال 1401 انجام شده است و احتمال شروع تولید زودتر از زمان در نظر گرفته شده در این تحلیل وجود دارد.

ظرفیت طرح جدید: 300هزار تن محصولات آلیاژی

ظرفیت شرکت: 55هزار تن شمش فولادی در سال، 200هزار تن محصولات نورد سنگین و 260هزار تن محصولات نورد سبک

محصول طرح جدید: شمش فولادی

محصولات فعلی شرکت: شمش فولادی، محصولات حاصل از نورد سنگین و محصولات حاصل از نورد سبک.

طرح توسعه کلاف، میلگرد و وایر و دستیابی به ارزش افزوده بیشتر

موارد مصرف: اجتناب از فروش محصولات نیمه تمام (بیلت قابل تولید در طرح یزد یک) و دستیابی به حداکثر ارزش افزوده، حفظ سهم بازار محصولات طویل آلیاژی و کاربرد در صنایع حمل‌و‌نقل، لاستیک، پیچ و مهره‌ و ‌پرچ، مفتول، لوازم خانگی، صنایع سازه‌ای و عمرانی.

زمان بهره‌برداری: در تحلیل مورد نظر فرض شده است که این پروژه در بهار سال ۱۴۰۴ به بهره‌برداری برسد. (تاریخ برآورد بهره برداری توسط شرکت ابتدای پاییز سال 1403 است).

خلاصه طرح‌های توسعه شرکت

روند پیشرفت پروژه از سال 1396 و با روی کار آمدن مدیرعامل جدید سرعت گرفت و در حال حاضر پیشرفت فیزیکی پروژه یزد یک 92درصد و پروژه‌ی مفتول و میلگرد 12درصد تا پایان آذرماه 1401 اعلام شده است. با توجه به اخبار اعلامی از سوی شرکت، اولین ذوب آزمایشی مربوط به پروژه یزد یک در اسفندماه انجام شده است و برهمین اساس انتظار می‌رود از ابتدای تابستان شاهد افزایش میزان تولید و فروش در گزارشات باشیم. در تحلیل مورد نظر فرض شده که 70درصد از مبلغ ارزی مورد نیاز برای پروژه از صندوق توسعه ملی دریافت شده است.

نرخ فروش محصولات و ارتباط آن با نرخ شمش فخوز

با توجه به اینکه هر یک از مواد اولیه‌ مورد نیاز در تهیه فولاد آلیاژی نظیر فروآلیاژها و همچنین فرآیند تولید هر گرید از فولادهای آلیاژی، مشخصات فنی مورد نظر مشتریان و ... به صورت مجزا در نرخ‌گذاری گریدها موثر است، در نتیجه وضعیت قیمت‌گذاری فولادهای آلیاژی نسبت به سایر محصولات در این صنعت متمایز است.

به همین دلیل، علت تغییرات قیمت محصولات آلیاژی و محصولات مهندسی در طول زمان نسبت به شمش فولاد خوزستان را می‌توان به کاربرد خاص آن در صنایع، تولیدات با ویژگی‌های خاص و تغییرات کلان اقتصادی بخصوص در صنایعی مانند خودروسازی و پتروشیمی دانست.

در چهار سال گذشته به صورت میانگین نسبت نرخ محصولات آلیاژی و مهندسی به بیلت به ترتیب برابر 1.96 و 1.33 بوده که این ضرایب در سال 1401 افزایش یافته و به ترتیب به 2.31 و 1.38 رسیده‌ است.

روند مقدار تولید و بهبود آن در سال‌های گذشته

با تغییر مدیریت شرکت در سال 1396 به تدریج میزان تولید و فروش محصولات ساختمانی که عموما زیان‌ده بودند، کاهش یافت و از سبد محصولات شرکت حذف شد. همین موضوع و تمرکز بر روی تولید محصولات آلیاژی و بهبود کیفیت تولید باعث بهبود حاشیه سود شرکت در سال‌های اخیر شده است.

همانطور که در نمودار زیر مشخص است، با توجه به افزایش ظرفیت تولید شمش بعد از راه‌اندازی پروژه یزد یک، در صورتی که شرکت وزن بیشتری از تولید خود را به شمش آلیاژی اختصاص دهد، تا زمان به بهره برداری رسیدن پروژه کلاف و وایر در سال 1404 می‌تواند جلوی کاهش حاشیه سود خود را تا حدودی بگیرد. در این تحلیل فرض شده است تا زمان به بهره‌برداری رسیدن پروژه کلاف و وایر، شرکت وزن بیشتر تولیدات خود را به تولید و فروش شمش آلیاژی تخصیص می‌دهد و پس از آن به منظور راه‌اندازی پروژه کلاف و وایر، ظرفیت تولید پروژه یزد یک به حداکثر خود خواهد رسید.

بهبود حاشیه سود شرکت پس از حذف تولید محصولات ساختمانی

شرکت از سال ۱۳۹۶ تولید محصولات ساختمانی خود را تقریبا به صفر رسانده و ترکیب تولید خود را تغییر داده است و علت این امر حاشیه سود بسیار پایین تولید این محصول بوده که در نمودار رو‌‌به‌رو مشاهده می‌شود.

لازم به ذکر است که ۳۵۰هزار تن از ظرفیت پروژه یزد یک مربوط به محصولات ساختمانی است که حاشیه سود آن بسیار پایین‌تر از محصولات دیگر شرکت است و در صورت تولید این محصول می‌تواند بر حاشیه سود کلی شرکت تاثیر گذاشته و آن را تا حدودی کاهش دهد.

با توجه به توضیحات قبلی، در این تحلیل فرض شده است تا راه‌اندازی کامل پروژه کلاف و وایر، شرکت وزن بیشتر تولیدات خود در پروژه یزد یک را به محصولات آلیاژی اختصاص دهد.

ترکیب فروش شرکت

شرکت فولاد آلیاژی ایران در سال ۱۴۰۱ با تعریف برنامه صادراتی به میزان حداقل 50هزار تن انواع فولادهای آلیاژی به بازارهای بین‌المللی، دستیابی به این هدف را به صورت ویژه مورد توجه قرار داده است.

با بررسی‌های انجام شده و با توجه به محدودیت‌های تحریمی، برنامه‌های آتی شرکت، توسعه صادرات در کشورهای همسایه به ویژه بازار ترکیه و نیز حفظ و توسعه نفوذ هرچه بیشتر در منطقه اروپا است.

ترکیب بهای تمام‌شده

بخش اصلی بهای تمام‌شده‌ محصولات شرکت را هزینه مواد مستقیم تشکیل می‌دهد که به طور میانگین در ۵ سال گذشته به لحاظ ریالی حدود ۶۸درصد از این مبلغ را به خود اختصاص داده است. از طرفی بخش عمده‌ مبلغ مواد مستقیم نیز مربوط به آهن اسفنجی است که به طور میانگین و به لحاظ وزنی ۸۰درصد وزن کل مواد مستقیم را تشکیل می‌دهد.

در چهار سال گذشته، فروآلیاژها به لحاظ وزنی حدود ۱.۱درصد از وزن مواد مستقیم را به خود اختصاص دادند، اما علیرغم وزن کم این مواد به لحاظ مبلغی حدود ۸ درصد از مبلغ مواد مستقیم مربوط به این مواد بوده است.

مشتریان و تامین‌کنندگان شرکت

شرکت به منظور کاهش ریسک تامین مواد اولیه اقدام به انعقاد قراردادهای بلندمدت با شرکت‌های تولید آهن اسفنجی از جمله شرکت آهن و فولاد غدیرایرانیان، فولاد نی‌ریز و گل گهر سیرجان نموده و با وجود کارخانه آهن و فولاد غدیر ایرانیان، تامین آهن اسفنجی شرکت تسهیل شده و سهم خرید آهن اسفنجی از این شرکت افزایش یافته است. با توجه به طرح‌های فولادسازی شرکت‌های فوق که در آینده نزدیک به بهره برداری می‌رسند، ریسک تامین آهن اسفنجی شرکت را تهدید می‌نماید.

مفروضات

مقدار تولید و فروش شرکت از سال 1402 روند افزایشی خواهد داشت و فرض شده که پروژه یزد یک از تابستان سال 1402 به بهره‌برداری برسد. همچنین فرض شده که پروژه کلاف و میلگرد شرکت نیز از سال 1404 به بهره‌برداری برسد. بنابراین مبلغ فروش شرکت از سال 1402 افزایش خواهد یافت، اما به علت ارزش افزوده‌ پایین محصولات طرح یزد یک از سال 1402 حاشیه سود روند کاهشی داشت و با ورود پروژه کلاف و میلگرد به مدار تولید حاشیه سود شرکت مجددا روند رو به رشدی را طی خواهد کرد.

در تحلیل حاضر، نرخ دلار برای سال 1401 برابر با 174,27 تومان و برای سال 1402، 625,40 هزار تومان در نظر گرفته شده است. همچنین برای سال‌های آینده به طور متوسط 25درصد رشد در نرخ دلار لحاظ شده است. همچنین، افزایش نرخ دستمزد در سال 1402 برابر با 30درصد و برای سال‌های بعد نیز اندکی پایین‌تر از تورم انتظاری برآورد شده است. نرخ سوخت صنعت فولاد با احتساب 50درصد گاز 20 سنتی و قیمت دلار در همان سال محاسبه شده است.

صورت سود و زیان

سود فصل زمستان سال جاری در محدوده 741 ریال برآورد شده که مجموع سود سال جاری را به عدد 998,1 ریال رسانده است. همچنین برای سال 1402 و با فرض میانگین دلار 40هزار تومان، سود هر سهم شرکت برابر با 773,2 ریال برآورد می‌شود.

تحلیل حساسیت

همانطور که ملاحظه می‌شود، حساسیت سودآوری شرکت به نسبت نرخ آلیاژی به شمش فولاد خوزستان بالا است. در سناریو، پایه تحلیل این نرخ برابر با 2.1 قرار گرفته است. نسبت آخرین نرخ‌های فروش شرکت به شمش فولاد خوزستان در حدود 2.37 در فصل زمستان بوده که برای سال‌های آینده نسبت محافظه کارانه‌تری در نظر گرفته شده است.

در حال حاضر و با آخرین قیمت سهم فولاژ در تاریخ 21 فروردین ماه 1402، نسبت P/E فوروارد سهم با کسر 50درصد سود نقدی در محدوده 5.7 واحدی است.

ارزش‌گذاری به روش  FCFFو FCFE

با استفاده از دو روش FCFF و FCFE ارزش ذاتی هر سهم شرکت به ترتیب برابر با 984,23 و 807,19 ریال برآورد می‌شود. نرخ بازده مورد انتظار و نرخ موزون هزینه سرمایه به ترتیب برابر با 37.5درصد و 32درصد برآورد شده است.

ارزش‌گذاری به روش DDM

محاسبات جریانات نقد تنزیلی به روش DDM براساس جداول زیر است. بتای فولاژ به صورت عمومی برابر با 1 بوده و اختلاف زیادی نسبت به شاخص نداشته است. در این روش، ارزش ذاتی هر سهم فولاژ برابر با 154,18 ریال برآورد می‌شود.

ارزش‌گذاری

با توجه به موارد مطرح شده و مفروضات پیش‌بینی و همچنین وزن‌دهی به هر مدل، ارزش ذاتی هر سهم شرکت برابر با 981,19 ریال برآورد شده است.

نتیجه‌گیری

فولاژ با ظرفیت تولید ۵۵۰هزار تن فولاد آلیاژی در سال، بزرگترین تولیدکننده فولاد آلیاژی کشور است. شرکت فولاد آلیاژی ایران طرح توسعه یزد یک را با ظرفیت ۶۵۰هزار تن در سال، از سال 1389 آغاز کرد که تاکنون به بهره‌برداری نرسیده است. پروژه یزد یک با وجود هزینه بالا، ارزش افزوده کمی به دلیل نوع محصولات خود دارد. فولاژ در آن سال‌ها سعی داشت تا با بهره‌برداری از این طرح توسعه از رشد بالای صنعت خودرو و زنجیره ارزش نفت و گاز استفاده کند، اما تاخیر در بهره‌برداری از این طرح، فرصت‌های بسیاری را از شرکت گرفت و هزینه‌های بسیاری را به شرکت تحمیل نمود. شرکت تلاش کرده تا با تعریف طرح میلگرد و مفتول که از سال ۱۴۰۴ به بهره‌برداری خواهد رسید، ارزش افزوده و سود بیشتری ایجاد کند.

از نکات مثبت شرکت، سرمایه‌گذاری فولاژ در شرکت فغدیر است. فغدیر تولیدکننده آهن اسفنجی با طرح‌های توسعه جذابی است که سود‌آوری آن‌ را در سال‌های آینده افزایش خواهند داد. سرمایه‌گذاری در فغدیر، ریسک تامین مواد اولیه پایدار را از شرکت دور کرده است. هرچند که روند رو به رشد کمبود گاز و تعطیلی واحدهای تولید آهن اسفنجی در زمستان، احتمال افزایش قیمت گاز و افزایش قیمت آهن اسفنجی، از ریسک‌هایی هستند که تولید و سودآوری فولاژ را تهدید می‌کنند.

با توجه به اینکه بخشی از فولاد آلیاژی مورد نیاز کشور از طریق واردات تامین می‌شود، با افزایش ظرفیت شرکت فولاد آلیاژی ایران پیش‌بینی می‌شود که نیاز داخل تامین شده و مازاد آن به دلیل کیفیت بالای محصولات و مطابقت با استاندارد‌های بین‌المللی صادر شود. در ابتدای بهره‌برداری از پروژه‌ی یزد یک، بیلت مازاد بر نیاز واحد نورد، با ارزش پایین‌تری به فروش خواهد رسید، اما با توجه به بهره‌برداری از پروژه‌ی میلگرد و مفتول شرکت از سال ۱۴۰۴، بخش زیادی از بیلت تولیدی طرح یزد یک نیز به صورت نورد شده و با ارزش افزوده‌ بالاتری فروخته می‌شود که حاشیه سود شرکت را افزایش خواهد داد (در تحلیل حاضر بعد، از آغاز به کار پروژه یزد یک فرض شده است که شرکت وزن بیشتر تولیدات خود در این پروژه را به تولید شمش آلیاژی اختصاص دهد). لازم به ذکر است که تاریخ بهره‌برداری از طرح‌های توسعه محافظه کارانه برآورد شده و در صورت بهره‌برداری زودتر، شرکت به سود بیشتری دست خواهد یافت.

 به نظر می‌رسد یکی از دلایل افزایش اسپرد محصولات شرکت با شمش فولاد، افزایش تولید خودرو باشد و برنامه‌های افزایش تولید خودرو در سال‌های آینده می‌تواند منجر به بهبود اسپرد و رشد سودآوری شرکت شود. لازم به ذکر است که افزایش ظرفیت شرکت فولاژ و ورود ظرفیت‌های جدید تولیدی توسط شرکت‌های جهان فولاد سیرجان و فولاد سپيد فراب کوير در سال‌های آینده می‌تواند ریسک کاهش اسپرد محصولات شرکت را به همراه داشته باشد.

با توجه به موارد گفته شده، P/E فوروارد شرکت در محدوده‌ی 5.7 قرار دارد و برای سرمایه‌گذاری بلند مدت، گزینه مناسب و جذابی ارزیابی می‌شود. همچنین ارزش ذاتی شرکت براساس روش های مبتنی بر تنزیل جریانات نقد آتی در حدود 2000 تومان برآورد می‌شود.