پروژههای کیفیسازی «شبندر» در چاله عدم نقدینگی
مجمع عمومی عادی سالیانه شرکت پالایش نفت بندرعباس با حضور حداکثری صاحبان سهام و نمایندگان قانونی آنها برگزار شد.
پروژههای کیفیسازی «شبندر» در چاله عدم نقدینگی
به گزارش آوای آگاه؛ مجمع عمومی عادی سالیانه شرکت پالایش نفت بندرعباس با حضور حداکثری صاحبان سهام و نمایندگان قانونی آنها برگزار شد. مهمترین نکات مطرح شده در این جلسه به شرح زیر است:
در ابتدای این جلسه، گزارش حسابرس قرائت شد و اعضای هیئت رئیسه مجمع و سهامداران به بررسی روشهای تسویه مطالبات و جلوگیری از ورشکستگی پالایشگاهها پرداختند.
شرکت پالایش نفت بندرعباس جزء شرکتهای آلایندهزا نیست و تاکنون هیچ برگه و جریمهای در این خصوص برای شرکت صادر نشده است.
پالایشگاهها 137 همت مطالبه دارند. تلاش وزارت نفت در راستای بند ز تبصره ۷ و یافتن راهکار برای دیده شدن طلب شرکتها بود. قرار بر این شد از طریق تسویه اعتبارات اسنادی پرداخت شود. همچنین اجازه فروش صادراتی فرآوردههای ویژه به آنها داده شود. به نظر میرسد راهکار دوم نجاتبخش و تنها راهکار موجود است.
صنعت پالایشگاهی به دلیل ناترازی و قیمتگذاریهای دستوری تحت فشار است.
اگر دولت قبول کند، میتوانیم از طریق تهاتر با پول نفت خام بخشی از مطالبات را تسویه کنیم.
پالایشگاهها برای اینکه ورشکسته نشوند، باید تبدیل به پتروپالایشگاهها شوند.
به گفته مدیران، شرکت تنها ۵درصد در حوزه ارتقای کیفیت پیشرفت داشته و با سود سهامداران، تسهیلات دریافت کرده که این امر موجب اعتراض سهامداران شده است.
تأمین خوراک نفت خام پالایشگاه از طریق اخذ انشعاب از خط لوله گوره به جاسک یکی از اقدامات شرکت نفت بندرعباس بوده است.
تأمین خوراک نفت خام پالایشگاه بندرعباس به وسیله نفتکش و از طریق دریا مشکلات زیادی را برای این مجموعه ایجاد کرده است.
شرایط جوی ناپایدار و توقف نفتکشهای حامل نفت خام در خارک باعث تأخیر در تأمین خوراک نفت خام پالایشگاه، کاهش میزان ذخیرهسازی خوراک نفت خام و افزایش ریسکپذیری در استمرار عملیات تولید فرآوردههای مورد نیاز کشور میشود.
افزایش ناگهانی، مستمر و بسیار زیاد هزینههای بندری، افزایش غیرمتعارف اجارهبهای استفاده از اسکله نفتی فولاد و هزینههای مرتبط با منطقه ویژه اقتصادی خلیج فارس از دیگر مشکلات تأمین خوراک نفت خام به وسیله کشتی و دریا است. از همین رو شرکت نفت بندرعباس در حال احداث یک اسکله اختصاصی است.
درخصوص طرح ارتقای کیفیت محصولات سنگین پالایشگاه گفته شد: پروژه احداث واحدهای فرآیندی شامل ۱۴ واحد است. پروژه احداث واحدهای جانبی شامل واحدهای یوتیلیتی، نیتروژن، هوا، سوخت، فلر، آب، آتشنشانی، بازیافت، 55 مخزن ذخیرهسازی، تأسیسات بارگیری فرآوردهها، خط انتقال تأمین گاز پالایشگاه، ایستگاه تقلیل فشار و شبکههای زهکشی است.
پروژه احداث مجتمع روغنسازی گروههای ۲ و ۳ نیز از دیگر پروژههای این مجموعه در راستای ارتقای کیفیت محصولات سنگین است.
در ادامه درخصوص طرح ارتقای کیفیت محصولات سنگین پالایشگاهها و مشکلات و تنگناهای فاز اول پروژه احداث واحدهای فرآیندی گفته شد: مشکلات موجود در مدارک طراحی پایه انجام شده توسط پژوهشگاه صنعت نفت بهعنوان لایسنسور، عدم تعیین تکلیف ادامه قرارداد پروژه احداث واحدهای جانبی به دلیل عدم تأمین فاینانس، کمبود نقدینگی به دلیل عدم دریافت مطالبات پالایشگاه از دولت، پیچیدگی فرآیند مربوط به تأمین ارز جهت خرید متریال پروژه و عدم امکان ثبت سفارش توسط پیمانکاران به دلیل بخشنامه جدید سازمان صمت از جمله مشکلات شرکت هستند.
عدم تناسب میزان تخصیص ارزکارت بازرگانی پیمانکاران جهت ثبت سفارش خرید با میزان خریدهای مورد نیاز طرح، عدم تناسب ظرفیت ساخت تجهیزات توسط سازندگان داخلی با نیاز پروژهها و عدم انجام به موقع تعهدات شرکتهای سازنده داخلی از دیگر مشکلات و چالشهای پیش روی پالایشگاه بندرعباس در پروژه ارتقای کیفیت محصولات سنگین است.
درخصوص فاز دوم پروژه احداث واحدهای فرآیندی گفته شد: در مجمع عمومی عادی بهطور فوقالعاده شرکت که در دی ماه سال گذشته برگزار شد، طبق تصمیم اتخاذ شده در مجمع و طبق بند ۲ تکالیف و خلاصه مذاکرات مجمع عمومی، ضمن تأکید بر همراهی سهامداران با کلیات اجرای طرح ارتقای کیفیت محصولات نفتی سنگین پالایشگاه، مقرر شد بهمنظور تصمیمگیری درخصوص اجرای پروژه فاز دوم احداث واحدهای فرآیندی، طرح توجیهی پروژه و برنامه تأمین منابع مالی و جریان نقدینگی پروژه مذکور توسط شرکت تهیه شود و در اختیار سهامداران قرار گیرد تا متعاقباً براساس تصمیمات در مجامع آتی اقدام شود.
درخصوص پروژه احداث واحدهای جانبی به روش EPC+F گفته شد: تاریخ تنفیذ قرارداد این پروژه، تیرماه سال گذشته بود. این پروژه به دلیل عدم تأمین مالی تا ۶ ماه آغاز نشد. مبلغ قرارداد نیز ۸۱۰ میلیون یورو است.
درخصوص پروژه احداث مجتمع روغنسازی گروه ۲ و ۳ و پیامد و تهدیدهای عدم اجرای آن گفته شد: با توجه به اینکه میزان تولید نفت کوره پالایشگاه نسبت به خوراک ورودی آن بسیار بیشتر از حد استاندارد جهانی بوده و میزان گوگرد موجود در نفت کوره تولیدی پالایشگاه نیز خارج از محدوده استاندارد بینالمللی است، فروش این محصول در بازارهای جهانی با چالش جدی مواجه شده و به دلیل ایراد صدمات و خسارات جدی و سنگینی که تاکنون این نوع فرآورده به تأسیسات پالایشگاه وارد کرده، احتمال توقف تولید پالایشگاه افزایش یافته است.
عدم امکان فروش لوبکات بهعنوان نفت کوره پس از اجرای فاز اول واحدهای فرآیندی، از دیگر پیامدها و تهدیدهای عدم اجرای پروژه روغنسازی است. کل هزینههای سرمایهگذاری برای احداث مجتمع روغنسازی ۲۰۵ میلیون یورو برآورد شده و زمان بازگشت سرمایه در این طرح دو و نیم سال است.
در این واحد میتوانیم سالیانه حدود 500هزار تن روغن پایه تولید کنیم.
مدیرعامل شرکت: سودی که روی کاغذ برای شرکت محقق شده، در واقع مطالباتی است که از دولت داریم و در شرکت، نقدینگی برای پرداخت سود وجود ندارد. برای پرداخت سود ناچار به دریافت وام هستیم.
اگر اجازه فروش فرآوردههای ویژه را به ما بدهند، به راحتی میتوانیم سود را تقسیم کنیم و نیازمند همراهی سهامداران و پیگیری از سازمانهای ذیربط هستیم.
در پایان مجمع به ازای هر سهم ۱۵۰ تومان سود نقدی تقسیم شد. لازم به ذکر است که تقسیم سود از انباشته نیز انجام شد.
مطالب مرتبط
دیدگاه کاربران
به منظور ثبت دیدگاه خود، ابتدا به حساب کاربری خود وارد شوید