هزینه 220 میلیون یورویی فاز کک‌سازی «شبندر»

به گزارش آوای آگاه؛ مجمع عادی به‌طور فوق‌العاده شرکت پالایش نفت بندرعباس برگزار شد. مهم‌ترین نکات مطرح شده در این جلسه به شرح زیر است:

در خصوص ضرورت اجرای طرح‌ها، الزامات حاکمیتی و بند الف ماده ۴۴ قانون برنامه ششم توسعه گفته شد: تسهیلات لازم برای ایجاد ظرفیت پالایش به مقدار ۲ میلیون و ۷۰۰هزار بشکه در روز (نفت خام و میعانات گازی) با ضریب پیچیدگی بالا توسط بخش غیردولتی را به نحوی برنامه‌ریزی و اجرا شود تا ترکیب تولید فرآورده آن‌ها اساساً به محصولات سبک‌تر و میان تقطیر اختصاص یابد و سهم نفت کوره در الگوی پالایش از ۱۰درصد فرآورده بیشتر نشود.

در خصوص تفاهم‌نامه تولید کک اسفنجی در پالایشگاه بندرعباس گفته شد: کک اسفنجی در کشور تولید نمی‌شود. میزان مصرف کک اسفنجی در صنایع آلومینیوم‌سازی بالغ بر ۳۰۰هزار تن در سال است؛ بنابراین کشور به شدت وابسته به واردات این محصول است.

از آن‌جایی که تولید این محصول استراتژیک در کشور ضرورت و اولویت تام دارد، پس از مکاتبه با شرکت‌های آلومینیوم‌سازی و اعلام نیاز آن‌ها، جلسات بسیار زیادی با حضور وزارتخانه‌های نفت و صمت، شرکت ملی پالایش ایمیدرو و شرکت پالایش نفت برگزار و در نهایت مقرر شد کک اسفنجی در پالایشگاه بندرعباس تولید شود.

در بهمن ماه سال ۹۸ با حضور وزیران وقت، تفاهمنامه احداث و خرید تضمینی کک تولیدی پالایشگاه بندرعباس بین شرکت ملی پالایش و پخش و سازمان توسعه و نوسازی و صنایع معدنی ایران امضا شد.

واحدهای فاز دوم پروژه واحدهای فرایندی شامل واحد تصفیه و بازیافت گاز مایع، بازیافت پروپیلن، واحد کک‌سازی تاخیری، واحد تصفیه آب ترش فنولی، بازسازی واحد کاستیک مستعمل و واحد تولید کاستیک محلول است.

نفت کوره باید به فرآورده‌های سبک‌تر با ارزش افزوده بالاتر تبدیل شود که هم اکنون حجم آن یک میلیون و ۸۸۷هزار تن در سال است. اگر واحد کک‌سازی احداث نشود، این نفت کوره روی دست ما می‌ماند که‌ عمده آن کک اسفنجی است.

گاز مایع، پروپیلن و نفتای سبک از جمله محصولات با ارزش افزوده بالاتر از نفت کور هستند.

بالا بودن میزان تولید نفت کوره پالایشگاه و رفع مشکلات ناشی از تحریم‌ها علیه صنایع آلومینیوم کشور، ایجاد ارزش افزوده بیشتر، تکمیل زنجیره ارزش محصولات تولیدی در فاز اول، افزایش سودآوری در نتیجه تولید نفتا و نفت گاز در واحد کوک‌سازی تاخیری و تکمیل ۴۰درصد ظرفیت خوراک باقیمانده واحدهای GHT و CNH و SRU که در فاز ۱ ساخته شده، از ضرورت‌های اجرایی فاز دوم واحدهای فرایندی است.

همچنین درهم‌تنیدگی واحدهای هر دو فاز و جلوگیری از تداخل جبهه‌های کاری در نواحی که واحدهای فاز 1 و 2 در یک منطقه عملیاتی قرار دارند، مانند واحد PWS از فاز ۲ که همجوار با واحدهای ۱۰۸، ۱۰۹ و ۱۵۸ از واحدهای فاز یک قرار دارد و دسترسی به زمین احداث این واحد در آینده به صورت مجزا از نظر اجرایی وجود ندارد، از ضرورت‌های اجرایی فاز دوم واحدهای فرایندی است.

کل هزینه سرمایه‌گذاری احداث فاز دوم واحدهای فرایندی ۲۲۰ میلیون یورو است.

حدود 30 همت از سال‌های گذشته از دولت طلب داریم که با دلار ۲۷هزار تومانی محاسبه شده و سهامدار را متضرر کرده است.

به گفته ریاست مجمع، بحث روغن‌سازی در مجمع قابل طرح نیست.

در خصوص احداث نیروگاه خورشیدی گفته شد: قرار بر این بود که از طریق بانک رفاه اوراق مشارکت به ارزش ۳۶۰ میلیون دلار منتشر شود، اما امکان تامین این رقم وجود ندارد.