• اخبار

تأمین مواد اولیه؛ بزرگ‌ترین مشکل در «شگستر»

تصویر تأمین مواد اولیه؛ بزرگ‌ترین مشکل در «شگستر»

کنفرانس آنلاین پرسش و پاسخ سهامداران و مدیران شرکت گسترش سوخت سبز زاگرس برگزار شد.

به گزارش آوای آگاه؛ کنفرانس آنلاین پرسش و پاسخ سهامداران و مدیران شرکت گسترش سوخت سبز زاگرس برگزار و در این جلسه مطرح شد:

در سال ۱۴۰۳ که به بهره‌برداری رسیدیم، لازم بود معضلات برطرف شود که این کار انجام شد. در پروژه پایین‌دست و بازار مصرف بایواتانول و کنجاله بازاریابی انجام شد. در بورس انرژی، بایواتانول را عرضه کردیم.

بازار اصلی مورد نظر ما، پالایشگاه‌های کشور بوده که ورود به آنها کار سختی است. از تیرماه ۱۴۰۳ این کار را شروع کردیم و در نهایت موفق شدیم ۵ میلیون و ۲۰۰هزار لیتر بایواتانول به پالایشگاه آبادان تحویل دهیم. تلاش برای انعقاد قرارداد بلندمدت با پالایشگاه آبادان و پخش داشتیم، اما پس از جنگ ۱۲ روزه مشکلاتی پیش آمد که با توجه به وضعیت طبیعی بود.

در بخش تأمین مواد اولیه دچار چالش تأمین ذرت شدیم. بسیاری دیگر از کارخانه‌ها نیز دچار این مشکل شدند. مشکلات دیگر، ارز ۲۸۵۰۰ تومانی و نرخ سوخت هستند. قرارداد بلندمدتی با پالایشگاه کوچکی به نام جمیزدر بستیم.

صنعت نسبتاً آب‌بری داریم. مصرف آب پیش‌بینی شده در ابتدا ۲۰ لیتر در ثانیه بود در یک سال گذشته تلاش‌های بسیاری در بخش مصرف آب داشتیم تا استفاده بهینه کنیم و مصرف را به ۱۲ لیتر در ثانیه کاهش دهیم و تلاش می‌کنیم به زیر ۱۰ لیتر در ثانیه برسانیم.

آب مورد مصرف ما از دو منبع تأمین می‌شود؛ یکی چاه اختصاصی شرکت است و دیگری سه چاه در شهرک صنعتی. یک رینگ هم داریم که وضعیت خوبی دارند. به این ترتیب، مشکلی در زمینه آب نداریم. قیمت نیز براساس قیمت‌های اعلامی آب منطقه‌ای است. گاز ما برمبنای سایر صنایع است، نه پتروشیمی‌ها.

کارخانه‌ای که لایسنس آن را داریم، بر این مبنا است که می‌توانیم از ذرت، جو و گندم استفاده کنیم. چون گندم مصرف انسانی بالایی دارد، دشواری دارد. قراردادی تهیه کردیم که اگر مشکل تأمین نهاده‌های دامی حل شود، مشکلات ما نیز حل خواهد شد. مسئله بعد، شناسایی زمین در کشورهای دیگر همچون آفریقاست. صنایع باید به منابع پایدار دسترسی داشته باشند. در بحث تأمین ذرت به این نتیجه رسیدیم که باید کشت فراسرزمینی را عملیاتی کنیم.

چیزی که برای صنایع در سامانه بازارگاه تعریف شده، برای ذرت انسانی بوده، اما ذرت مورد نیاز ما دامی است و درخواست دادیم برای زیست‌پالایشگاه‌ها (که ما اولین هستیم) ذرت مورد نیاز را تخصیص دهند. این ساختار در حال شکل‌گیری بوده، اما زمان‌بر است تاکنون از بازارگاه درخواستی نداشتیم، اما پیگیر هستیم. هرچند با حذف دلار ۲۸۵۰۰ تومانی، بازارگاه نیز تغییراتی در قیمت خواهد داشت. تاکنون از ذرت داخلی استفاده می‌کردیم.

مشکلاتی در زمینه واردات وجود دارد. جهاد کشاورزی خواستار افزودن‌بندی به اساس‌نامه برای واردات بود که در مجمع انجام شد و در انتظار مجوز سازمان بورس برای ثبت اساس‌نامه هستیم تا مسئله با جهاد کشاورزی حل شود و واردات داشته باشیم.

نرخ ذرت تثبیت‌شده نیست. با ارز ۱۰۰هزار تومانی هم، ذرت باید ۲۳۰۰۰ تومان باشد، اما در حال حاضر با قیمت بالاتری معامله می‌شود. با ارز ۷۰۰۰ تومانی هم باید حدود ۱۴۰۰۰ تومان باشد، اما نرخ‌های حال حاضر عجیب هستند. دولت مجوزی داده تا کالای اساسی بدون ثبت سفارش از مرز وارد شوند، اما هنوز عملیاتی نشده و در صورت عملیاتی شدن می‌تواند طرف عرضه محصولاتی مثل ذرت را افزایش دهد.

ام‌تی‌وی صادر می‌شود و به سمت صادرات خواهیم رفت. نمونه‌هایی برای عراق و کشورهای حاشیه خلیج فارس ارسال کردیم. مسئله این است که فروش ارز با نرخ ۷۰۰۰۰ تومانی جذابیت را از بین برده، اما در صورت امکان، تهاتر و یا اجازه ورود محصولات مثل ذرت مفید خواهد بود.

در پروژه باشت بعد از پذیره‌نویسی اول، بخشی از تجهیزات و ماشین‌آلات سفارش‌گذاری شد. حدود ۶۳درصد پیشرفت فیزیکی داشته است. براساس برآوردها، ۲۴۰۰ میلیارد تومان منابع مالی مورد نیاز است که این میزان اکنون در دسترس ما نیست. براساس برنامه‌ای که داشتیم، تورم ۲۵درصدی را پیش‌بینی کرده بودیم. به دو منبع تکیه خواهیم کرد؛ یکی تسهیلات بانکی است و برای آن برنامه داریم و دوم، استفاده از ظرفیت کامل کرمانشاه است که وارد جریان نقدی شود. پیش‌بینی می‌کنیم تا آخر سال آینده و در صورتی که بر تمام چالش‌ها غلبه کنیم، بتوانیم به نتیجه برسیم. بخش‌هایی همچون پایپینگ، ابزار دقیق و تصفیه آب که فرعی هستند، هنوز باقی مانده است.

پالایشگاه آبادان انتخاب پالایشگاه پخش بود. ما نمونه محصولات را تقریباً به تمام پالایشگاه‌های کشور همچون تبریز، کرمانشاه، اصفهان و حتی پتروشیمی نوری داده‌ایم.

فعلاً برنامه‌ای برای افزایش سرمایه نداریم. باید پارامترها و شرایط سنجیده شود و برای آن تصمیم گرفت.

ضریب مصرف تولید در شرکت با ذرت استاندارد ۲.۶۳ است. روی ذرت‌های افگرید یا درجه دو، این ضریب با توجه به عوامل مختلف بالاتر می‌رود.

قرارداد حق‌العمل‌کاری با توجه به شرایط ذرت در کشور هنوز مؤثر واقع نشده است. ذرت با شرایط بسیار منقبضی توزیع می‌شود و بسیاری از دامداری‌ها و مرغداری‌ها نیز دچار مشکل شده‌اند و اولویت هم با آن‌هاست. براساس جلساتی که با مسئولین داشتیم، شرایط در حال بهبود است. مکاتباتی با معاون اول و وزیر کشاورزی داشتیم که امیدواریم به نتیجه برسد. تا این لحظه، شرکت جیمزدر هم قادر به تأمین ذرت نبوده است. در قرارداد تأمین ذرت پیش‌بینی شده و این شرکت با توجه به اینکه صادرکننده محصولات شیمیایی است، اجازه واردات دارد؛ به‌ویژه با مجوز جدید که در رابطه با واردات مرزی به زودی عملیاتی می‌شود.

دریافت پول برای ما بسیار مشکل است و برای ۵ میلیون و ۲۰۰هزار لیتری که به پالایشگاه آبادان دادیم، چهار ماه به طول انجامید تا پول خود را دریافت کنیم. بنابراین تهاتر برای ما مناسب‌تر است.

برای اینکه بتوانیم فول تولید کنیم و حتی فراتر رویم، هیچ مشکلی نداریم. مسئله ما، تهیه مواد اولیه مطمئن و مسئله نهاده‌هاست.

توافقاتی که در تولید داشتیم، در طول ماه و به دلیل محدودیت‌های انرژی بوده است.

ارزش جایگزینی یک زیست‌پالایشگاه حدود ۶۰ میلیون یورو پیش‌بینی می‌شود. زیست‌پالایشگاه باشت نیز با توجه به اینکه ۶۳ درصد رشد داشته، حدود ۳۶ میلیون یورو ارزش جایگزینی دارد.

در شرایط غیرقابل پیش‌بینی، پیش‌بینی کردن سخت است. در شرایطی که مواد اولیه هم قابل پیش‌بینی نیست، نمی‌توان سود سال ۱۴۰۴ و ۱۴۰۵ را پیش‌بینی کرد. بهای تمام‌شده بیواتانول با توجه به اینکه در حال حاضر تولید نداریم، قابل پیش‌بینی نیست.

عرضه سهام سازمان گسترش در دست سازمان خصوصی‌سازی است. طبق اعلام سازمان خصوصی‌سازی، تا پایان بهره‌برداری از پروژه باشت، سهم به‌صورت جزئی و کلی عرضه نخواهد شد.

مسئله افت قیمت سهم، دو بحث دارد؛ یکی، مسئله کلی بازار سرمایه که بعد از جنگ ۱۲ روزه دچار تنش شد و دیگری، چالش تامین مواد اولیه که اثر خود را می‌گذارد. اگر بحث تأمین مواد اولیه حل شود، با توجه به سایر اتفاقات، پبش‌بینی ما سود و رشد خوبی است. امکان فعالیت در بازار ثانویه از شگستر سلب شده، اما کمک‌های سازمان گسترش باعث ایجاد ثبات در وضعیت شرکت شده است. ارزش ذاتی شگستر و آینده آن باعث شده بازار سهام آن به شرایط نسبتاً تثبیت شده‌ای برسد. ثبت سفارش ما ۷ ماه طول کشیده است و منتظر هستیم در زمانی که قطعی شد، تجهیزات پایپینگ و... را تأمین کنیم.

بیشترین ریسک شرکت، تأمین مواد اولیه است. شرکت هم از طریق بازارگاه فعالیت می‌کند و هم قرارداد حق‌العمل‌کاری. در صورت مجوز سازمان بورس، صادرات نیز انجام خواهیم داد. با توجه به واردات بنزین و ۵ تا ۱۰درصد اتانول در بنزین وارداتی، مسئله آن نیز مطرح شده است.

ضریب مصرف آب، 7500 لیتر آب به ازای هر تن الکل است و ۹۳۰ کیلووات برق به ازای هر تن الکل مصرف می‌شود. محصول ما در بورس انرژی پذیرفته شده است.

بخشی از منابع حاصل از پذیره‌نویسی در کرمانشاه، بخش عمده‌ای در پالایشگاه باشت و بخش باقیمانده در صندوق‌های سرمایه‌گذاری، سرمایه‌گذاری شده است.

دیدگاه کاربران

دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است

به منظور ثبت دیدگاه خود، ابتدا به حساب کاربری خود وارد شوید