دور دوم!

به گزارش آوای آگاه؛ نخستین روز معاملاتی هفته با رشد حدود 11هزار واحدی شاخص کل و قرار گرفتن این نماگر در ارتفاع 2 میلیون و 96هزار واحد به پایان رسید. ارزش معاملات خرد به 3.7 همت رسید و حقیقی‌ها 145 میلیارد تومان پول از بازار خارج کردند. شاخص هم‌وزن نیز سبزپوش بست و رشد بالغ بر 5300 واحدی را تجربه کرد.

نوری، بوعلی و حکشتی بیشترین تأثیر مثبت را بر شاخص گذاشتند و کنور، وامید و خودرو بیشترین تلاش را در جهت سرخ‌پوشی شاخص کردند.

در پایان بازار امروز، شاخص فرابورس تحت تأثیر مثبت نمادهای زاگرس و شگویا و خدیزل با رشد 141 واحدی همراه شد و در سطح 22هزار و 445 واحد به کارش خاتمه داد. بپاس و مارون نمادهایی بودند که بیشترین اثر منفی را بر این شاخص داشتند و مانع از رشد بیشتر آن شدند.

امروز تراز نقدینگی حقیقی‌ها منفی و 145 میلیارد تومان پول از بازار خارج شد. ارزش کل بازار در بورس و فرابورس نیز به حدود 87 میلیون میلیارد ریال رسید.

ترین‌های معاملات بورس

خودرویی‌ها، شیمیایی‌ها و فلزات اساسی‌ها سه گروه با بیشترین ارزش معاملات و سه صنعت خودرو، بانک و هلدینگ میزبان بیشترین حجم معاملات بودند. طی روز جاری نمادهای ذوب، شستا و وبملت بیشترین حجم معامله را داشتند.

ورود و خروج پول حقیقی

در بازار امروز، شیمیایی‌ها بیشترین نقدینگی را از سوی حقیقی‌ها جذب کردند و در مقابل صندوق‌های سهامی و بانکی‌ها بیشترین پول خرد را از دست دادند. دو نماد بوعلی و حکشتی بیشترین ورود پول حقیقی را داشتند و نمادهای بیدار و کنور بیش از همه در حمایت حقوقی‌ها بودند.

و اما بازار امروز

امروز، بازار رفتار عجیبی داشت. همه فکر می‌کردند با اعلام اولیه نتایج کمی عقب‌نشینی کند و یا حتی منفی 6درصد را بخورد، ولی خوب ظاهر شد و در نهایت با اعلام نهایی نتایج و دیدن اختلاف پزشکیان و جلیلی کمی عقب‌نشینی کرد و یک ساعت آخر فشار فروش زیاد شد. بازار از همین امروز خود را برای سناریوها و بازی‌ها و احتمالات راند دوم آماده می‌کند، ولی واکنش آنچنان منفی سنگینی نداشت و این جای امیدواری بود. دلایل متعددی را می‌توان برای آن ذکر کرد که فعلاً چشم‌پوشی می‌کنیم و مسائل مهم‌تری در پیش داریم.

صبح شنبه رسید و بازار از آنچه کمی می‌ترسید، سرش آمد و جلیلی یک پای رقابت شد و یک هفته دیگر ترس و تردید جریان انتخابات همراه بازار است و اتفاقاً ترس این ماجرا و محافظه‌کاری بازار بیشتر خواهد بود که این را در نیم ساعت آخر بازار می‌دیدیم. برخی دلیل آن را می‌پرسند. به نظر دو قطبی ایجاد شده یعنی پزشکیان و جلیلی، دو قطبی ایده‌آلی نیست و به‌نوعی نگاه صفر و یکی دارد و این بدترین سناریو برای بازار خواهد بود که این چند روز در پیش خواهد داشت؛ سردرگمی و ترس. ترکیب آرا بازار را نگران کرده و تقریباً می‌توان گفت در صورتی که مشارکت به همین شکل و با همین فرمان پیش برود، بازار بازنده این جریان خواهد بود. امیدواریم کسانی که طرفدار باز شدن دامنه نوسان بودند، شنبه هفته بعد درخواست برگشت ندهند. بارها و بارها در مطالب قبل نوشتیم که دلیل منفی‌ها و یا نوسان بازار بنیادی نیست که دامنه نوسان به داد او برسد و به نظر این یک هفته نیز این دامنه نوسان اذیت و آزار زیادی به بازار و سهامداران خواهد زد. اوضاع در مجموع امروز که نتایج را نگاه می‌کردیم و در نهایت آنچه اعلام شد، جالب و جذاب پیش نرفته و حس ترسی که به بازار منتقل شده، حس درستی است. حس ترسی که اول از عدم مشارکت می‌آمد و دوم از نزدیکی آرا به هم. این حس را درک می‌کنیم؛ طوری که اگر مثلاً قالیباف کنار کشیده بود، مشخص نبود چه رخ می‌داد.

در مورد مسائل سیاسی و اتفاقات رویداد و سناریوهای پیش رو دوباره در این پنج روز صحبت خواهیم کرد، اما حالا به سراغ بازار برویم و ببینیم چه چیزی در انتظار بازار است. قبل از هر چیز به سراغ مهم‌ترین تحولات و اخبار هفته برویم که پشت سر گذاشتن مناظره ترامپ و بایدن و تبعات آن، حاشیه‌های ادامه‌دار موضوع آژانس و برجام، خبرهای جنگ اسرائیل و لبنان، انتشار گزارش‌های تکمیلی ماهانه و صورت‌های مالی و برخی مجامع از مهم‌ترین اخبار هستند. در ادامه روند بازار، احتمال تغییرات نرخ دلار نیما که امروز از 43 گذشت و همچنین فضای اعمال سیاست‌های انبساطی از نکات بارز و مهمی است که بازار در پیش دارد، اما فعلاً همه چیز زیر سیطره خبرهای انتخابات دنیای سیاست قرار گرفته است.

وقتی در مورد بازار صحبت می‌کنیم، صرفاً باید تأثیر مسئله انتخابات در بازار را لحاظ کرد، اما در کنار آن حاشیه‌های زیادی هم وجود دارد که می‌تواند مهم باشد؛ یکی از آن‌ها جهت‌گیری جریان پول و دیگری بازی احتمالات است. در مناظره بایدن و ترامپ آنقدر وضعیت بد بود که بسیاری از حالا ترامپ را رئیس‌جمهور بعدی آمریکا می‌دانند. ترکیب ترامپ و جلیلی می‌تواند ویران‌کننده بسیاری از آمال و آرزوهای اقتصادی کشور باشد و همه این موارد را باید دید.

و اما بازار؛ در این یک هفته شرایط نسبتاً سختی داریم. از یک سو هر روز آمار و احتمالات را کنار هم می‌گذارد تا به نتایج دلخواه خود برسد و از سوی دیگر احتیاط جنبه بسیاری از معاملات سهامداران شده و نوسان 6 کمی کار را سخت‌تر خواهد کرد و همین موضوع باعث می‌شود این یک هفته علاوه بر درگیر شدن دوباره فضای کشور در موضوع مسائل سیاسی، بازار نیز یک هفته نسبتاً سخت و سردرگم و احتمالاً کمی با چاشنی فشار فروش بیشتر داشته باشد.

البته از همین حالا برخی می‌توانند در منفی هم ریسک‌های خوبی کرده و فرصت‌های خوبی را هم شکار کنند که شنبه هفته بعد در چنین روزی نتیجه آن را بگیرند، اما در هر صورت بازار از بهترین حالت خود که دوگانه پزشکیان قالیباف بود، به حالت صفر و یک پزشکیان جلیلی رسیده و اوضاع بر وفق مراد نیست.

البته این را هم باید اضافه کرد که همه روزها شبیه امروز نخواهد بود و جو و جریان امیدوار در بازار هم اثر خود را خواهد گذاشت، اما باید دید موج خوشبینی ایجاد می‌شود یا خیر. همه چیز دوباره از امشب و فردا آغاز می‌شود.

اما از امروز دوباره در پنج روز کاری به سراغ دنیای سیاست می‌رویم و اتفاقاً در این پنج روز به شکل متمرکز در مورد موضوع انتخابات صحبت خواهیم کرد، ولی قبل از آن یک بار دیگر جمله‌ای را که روز چهارشنبه در گزارش بازار نوشتیم، می‌آوریم و به متن فوق یک موضوع را نیز اضافه می‌کنیم که امروز، بازارهایی نظیر دلار و سکه و به‌طور کلی بازارهای سفته‌بازی خوشحال و شادمان‌تر از هفته قبل پیش می‌رفتند و این دقیقاً نشان‌دهنده آینده و سرنوشتی است که پیش روی ماست. قطعاً در صورت حکمفرما شدن طرز فکر افراطی، بازارهای مالی به شدت تحت فشار قرار می‌گیرند، اما در نهایت تورم ایجاد شده ناشی از تحولات دلاری و تورمی، بازار را نیز سر خط می‌آورد و جلو می‌اندازد، اما هفته‌ها و ماه‌های سختی را از سهامداران خواهد گرفت.

چند بار گفتیم و باز هم تکرار می‌کنیم برای ما بورسی‌ها فرق می‌کند چه کسی رئیس جمهور باشد. برای ما بورسی‌ها خیلی فرق می‌کند که حتی چه کسی رئیس جمهور آمریکا باشد، چه برسد به ایران خودمان! خیلی فرق می‌کند از روز شنبه یا شنبه‌های بعد یکی مدام چون دارکوبی تهی مغز سیاست‌های دلارزدایی را به گوش بازار بکوبد و یا یکی دیگر حداقل اهل علم و منطق و شناختن این بازار باشد. برای ما بورسی‌ها خیلی فرق می‌کند؛ چون تفاوت این اتفاقات و رویدادها را سه سال با گوشت و پوستمان حس کردیم. برای ما بورسی‌ها خیلی فرق می‌کند چه کسی رئیس جمهور باشد. چرا که بی‌عقلی و بی‌خردی در تصمیمات مهم اقتصادی را در این چند سالی که گذشت، با عمق وجودمان درک کردیم. نمی‌گوییم قبل‌تر بهشت و همه چیز سر جای خود بود، اما حداقل یک منطق نسبی در بسیاری از امور قرار داشت.

آمار مشارکت در این انتخابات به کمتر از 40درصد رسید و اگر باطله را کم کنیم، 35درصد است. یکی از کمترین میزان مشارکت‌ در بین انتخابات‌ها ثبت شد و در واقع کمترین میزان مشارکت در انتخابات‌های ریاست جمهوری بود که تاکنون داشتیم.

این عدم مشارکت چند پیام ویژه و روشن داشت؛ پیام اول این بود که افرادی که بنا به هر دلیلی انتخابات را تحریم کرده بودند، توانستند بسیار واضح روشن و آشکار پیام خود را به سیاست‌گذار و حاکمیت ارسال کنند و حتی اگر همین امروز جلیلی اکثریت آرا را به دست می‌آورد و انتخابات تمام می‌شد، او با نهایت 20درصد واجدین شرایط برنده شده بود و این خود عمق بحران را نشان می‌داد. برخی این عدم مشارکت را به‌واسطه تحولات تلخ اقتصادی این چند سال می‌دانند و برخی دیگر آن را حاصل تحولات اعتراض اخیر قلمداد می‌کنند، اما هر چه که هست، طیف وسیعی از افراد جامعه که میزان آن هم کم‌سابقه بوده با صندوق‌های رای قهر کرده و این اتفاق و رویداد خوبی نیست و امیدواریم این پیام روشن و آشکار را گرفته باشند.

نکته دوم در مورد قالیباف است که سرنوشت عجیبی خواهد داشت. البته او با عدم انصراف به نظر بیش از آنکه به پزشکیان کمک کند، به جلیلی کمک کرد. چرا که طیف آرای او مشخص نبود به کدام سمت ریخته می‌شود، اما در هر صورت ما با شخصیتی مواجه بودیم که تفکرات اقتصادی نرمال و خوبی را گرفته بود و او امروز رأس یکی از مهم‌ترین رکن‌های کشور یعنی رئیس مجلس و یکی از قوا خواهد بود.

در مورد اینکه چه می‌شود و چه خواهد شد، می‌توان در روزهای آتی و وقتی موتور کمپین‌ها بیشتر روشن شده باشد، بهتر اظهار نظر کرد. اما اگر بخواهیم واقعی و منطقی به شرایط فعلی نگاه کنیم، یک چهره ترس و وحشت و یک چهره امیدوار را می‌بینیم که امروز هردو وجه آن را شاهد بودیم. نیمه اول، امید و نیمه دوم و یک ساعت آخر، ترس. به هر حال کسی روبه‌روی پزشکیان قرار گرفته که اتفاقاً آرای کمی ندارد و حتی با دید برخی اگر آرای قالیباف نصف و نیمه هم به سبد او ریخته می‌شد، حتی دور اول می‌توانست کار را تمام کند و وجه ترس از او از این بابت است که او نه تنها ادامه دولت فعلی که معتقدیم به شکلی غیرمنطقی، بدبینانه‌تر و خطرناک‌تری کار را پیش می‌برد. چرا که اطرافیان او چنین موضوعی را نشان داده و دیدگاه‌ها و نظرات اطرافیان و گذشته او نیز این موضوع را بیان می‌کنند و ترس امروز بازار کاملاً درست و منطقی بود. مگر اینکه شروع به شفاف کردن سیاست‌های خود کرده و بازار از آن استقبال کند.

اما امیدواری به کجاست؟ امیدواری آن روی سکه این انتخابات و دور دوم است که چند وجه مهم و بزرگ دارد و قبل از بیان آن باید به این نکته اشاره کرد که نباید بازار از پیش بازنده و قاضی بدترین شرایط شود. البته که به جریان پول و سرمایه حق می‌دهیم که از این وضعیت فرار کند. چرا که تجربه تلخ سال‌های نه چندان دور و اتفاقات تلخ گذشته برای او یادآوری می‌شود.

در هر صورت بازار می‌تواند امیدوار باشد که دو جریان رخ دهد که البته بیشتر شبیه به معجزه است؛ جریان اول اینکه کمپین قوی که ایجاد شده با قدرت ادامه پیدا کند و وضعیت را تغییر دهد و نکته دوم ترکیب آرای فعلی بود. پزشکیان رای آرای خاکستری را جلب نکرد؛ اگر به ترکیب آرا ریز و دقیق نگاه کنیم، او رای بسیاری از روستاها و به‌نوعی سبد قبلی رای رئیسی را گرفت و حالا یک فرصت پیش آمده که در صورت مشارکت بالای مردم، اوضاع جور دیگری شود و می‌توان به آن روی امیدوار بازار دلخوش کرد.

امروز همه خسته و بهت‌زده از اتفاقات و جریانات هستیم و به نظر بیشتر همه نظاره‌گر این ماجراها خواهند بود. از فردا به نظر کار به شکل دیگری پیش می‌رود و فضا می‌تواند تغییرات ملموس و ویژه‌ای داشته باشد. اما یک نکته را به خاطر داشته باشید؛ از امروز هر چه به تعداد آرای شرکت‌کنندگان اضافه شود، احتمال رای پزشکیان بیشتر خواهد شد و هر چه تحریمی‌ها بر مواضع قبلی خود بایستند، جلیلی را باید به ریاست جمهوری نزدیک‌تر دانست. این موارد را نوشتیم که بگوییم ما در نهایت با خواندن تمام این موارد باید تصمیم بگیریم. پس خود را به آن برسانید و سیاسی بازی را فراموش کنید.