بررسی بازدهی شرکتها از مردادماه 1399 تاکنون/ 350 نماد با سقف تاریخی خود فاصله دارند
19 مردادماه سال 1399، زمانی که بازار سرمایه در رویاییترین حالت خود قرار داشت و شاخص کل به سقف تاریخی 2 میلیون و 78هزار واحد رسیده بود، بیش از 670 نماد در بازار سرمایه داد و ستد شد. از آن تاریخ تاکنون، روزهای تلخ بازار بیشتر از روزهای شیرین آن بوده است.
به گزارش آوای آگاه؛ پس از استقبال بیسابقه سرمایهگذاران از بازار سهام و تجربه یک صعود شارپی، ترمز رشد بازار به یکباره کشیده شد و بسیاری را غافلگیر کرد. هرچند که در روزهای ابتدایی دوره ریزش، شاید عمده اهالی بازار سرمایه بر این باور بودند که این اصلاح زودگذر است؛ اما پس از مدتی، بخش عمدهای از بازار به این باور رسید که فعلا بخاری از بازار بلند نمیشود و باید فرار را بر قرار ترجیح داد. خروج دسته جمعی حقیقیهایی که در ماههای ابتدایی سال 99 و بخصوص در تابستان آن سال برای اولین بار در بازار خرید کرده بودند و هر روز شاهد رشد 5درصدی سرمایههای خود بودند، موجب شد تا شرایط بازار بغرنجتر شود و به مسیر نزولی خود ادامه دهد. پس از مدت کوتاهی نه تنها همه سود آنها بر باد رفت، بلکه هر روز از اصل سرمایههای آنها هم کاسته میشد. شرایطی که شاید یادآوری آن هنوز هم عذابآور باشد.
این وضعیت تقریبا 9 ماه به طول انجامید. هر بالایی که بازار میزد، به عنوان فرصتی برای خروج تلقی میشد؛ تا اینکه ارتفاع شاخص در عرض 9 ماه نصف شد و به محدوده 1 میلیون و 95هزار واحد رسید.
از روزهای ابتدایی خردادماه به بعد و پس از دیدن این کف، شرایط کمی تغییر کرد و نخستین نشانههای بهبود دیده شد. از خردادماه 1400 تا اوایل آبان ماه 1401 یعنی در طول 16 ماه، شاخص کل دو سقف و دو کف مهم را ساخت که هربار بالاتر از دیگری بود. از هفته دوم آبان ماه هم روند افزایشی بازار جدیتر و پرقدرتتر و موجب عبور شاخص کل از سقف تاریخی خود شد. این روند صعودی توانست شاخص کل را به کانال 2،2 میلیون واحد وارد کند. اما با وجود اینکه بازار در ظاهر از سقف قبلی خود گذشته است، بسیاری از سهمها هنوز با قیمتهای تاریخی خود فاصله زیادی دارند.
بررسی بازدهی و روند قیمتها نشان میدهد که 51درصد از نمادها در قیمتهایی پایینتر از سقف قیمتی خود در حال معامله هستند. این فاصله در حدود نیمی از 350 نمادی که همچنان از قیمتهای تاریخی خود فاصله دارند، بیش از 40درصد بوده و در برخی از آنها به 70 و 80درصد هم میرسد. این آمار نشان میدهد که به رغم سقفشکنی شاخص و دستیابی آن به رکوردی تازه، پس از 31 ماه تعداد زیادی از سهامداران نه تنها به سرمایه اصلی خود نرسیدند، بلکه هنوز در زیانهای قابل توجهی هستند.
نمادهای فاهواز، وملی، لپارس، قثابت، جهرم، وشمال، ثشاهد، لکما، فسا، آینده، خصدرا، داراب، وپسا، بزراگرس، خکمک، کیسون، دی، فبیرا، شپترو، اپرداز، غنوش، گکوثر، تبرک، دتولید، مادیرا، دزهراوی، سمایه، وآرین، فاراک، غمارگ، دسانکو، بجهرم، گشان، تپکو، سخواف، وسین، غویتا، انرژی3، وملت، سفاسی، رکیش، چافست، وزمین، ونیرو، کاما، تشتاد، امید، ثنام، حاریا، افرا، ثاژن، چکاپا و ولساپا دارای بیشترین فاصله با سقف تاریخی خود هستند و باید بین 60 تا بیش از 80درصد رشد کنند تا بتوانند به بالاترین قیمت خود در مردادماه 1399 برسند.
(لازم به ذکر است نام کلیه عرضههای اولیهای که پس از سقف تاریخی بازار انجام شده و همچنین تمام نمادهای سرمایهگذاری استانی و نمادهایی که پس از توقفهای طولانی با جهشهای زیاد بازگشایی شده بودند، از این لیست خارج شده است.)
دیدگاه کاربران
به منظور ثبت دیدگاه خود، ابتدا به حساب کاربری خود وارد شوید