توضیحات «فملی» درخصوص قرارداد تأمین 15000 تن قراضه

به گزارش آوای آگاه؛ روز گذشته، بازدید از شرکت ملی صنایع مس ایران با حضور برخی فعالان بازار سرمایه صورت گرفت.

معدن دره زار

شروع فرآیند معدن دره زار از اوایل دهه هفتاد (۱۳۷۳) بوده است. در 10 سال گذشته هم امکان بهره‌برداری وجود داشته، اما کارخانه تغلیظ وجود نداشته است.

معدن دره زار دارای ذخیره 210 میلیون تن استخراجی با عیار بین ۰.۳ تا ۰.۴درصد است. معدن سرچشمه با عیار بین ۰.۵ تا ۰.۶درصد، بالاترین عیار را دارد که برای استخراج آن 150 میلیون تن باطله‌برداری نیاز است. طرح استخراج سالانه حدود ۱۱ میلیون تن کانسنگ ریخته شده و عمر معدن 20 سال تخمین زده می‌شود.

کانسنگ از معدن توسط دامپ‌تراک به سنگ‌شکن منتقل شده و پس از آن با تسمه نقاله به واحد تغلیظ فرستاده می‌شود.

کارخانه تغلیظ دره زار

این واحد برای دریافت خوراک سالانه ۱۱ میلیون (ظرفیت استخراج معدن) طراحی شده که خروجی آن، 148هزار تن کنسانتره مس با عیاری بین 21درصد (حداقل عیار قابل دریافت واحد ذوب) تا 26درصد است.

کارخانه از ۶ شهریورماه تا انتهای آن شروع فعالیت آزمایشی داشته و حدود 300هزار تن کانسنگ دریافت و حدود 6هزار تن هم کنسانتره تولید کرده است. کارخانه برای بررسی تنظیمات و آچارکشی فعالیتی ندارد و بعد از آن شروع به فعالیت خواهد کرد.

در رابطه با تأمین آب گفته شد: با انتقال آب خلیج فارس دیگر محدودیتی وجود ندارد. ضمن اینکه 70درصد آب مصرفی، آب بازیافتی از فرآیند تولید است.

بازیابی مس در این فرآیند دارای نرم جهانی 85 تا 95درصد است. بازیابی در سال‌های ابتدایی پایین و برای این کارخانه 75درصد بوده است. دلیل آن، اکسید شدن کانسگ روی زمین است و در سال‌های بعد با کاهش درصد اکسیدی بودن کانسنگ، این بازیابی افزایش پیدا خواهد کرد.

سایر نکات

قلی‌پور، مدیر امور سهام شرکت درخصوص حاشیه سود تولید از معدن تا کنسانتره و از کنسانتره به بعد گفت: تا کنسانتره، بین ۶۵ تا 75درصد حاشیه سود دارد و بعد از آن بین 40 تا 50درصد. عدم فروش کنسانتره و زدن کاتد به دلایل سیاسی است که اثر خود را در عوارض صادراتی نشان می‌دهد و برای جلوگیری از خام فروشی فشارهایی وجود دارد.

در رابطه با بندی از برنامه هفتم توسعه (1.5درصد از سود خالص جهت جبران خسارت باید به وزارت راه و شهرسازی پرداخت شود) گفته شد: این مورد از مسئولیت‌های اجتماعی جدا نیست، اما پیش از این خود شرکت‌ها تصمیم می‌گرفتند که این مسئولیت را چگونه انجام دهند و حال در اختیار آن‌ها نیست.

در مورد قرارداد تأمین 15000 تن قراضه که برای فرآیند تولید لازم است، گفته شد: امکان تأمین این مقدار قراضه در کشور وجود ندارد. عدم تأمین این مورد، گره‌ای در فرآیند ایجاد نمی‌کند و اگر صرفه داشته باشد، قراضه دریافت می‌کنند و اگر به‌صرفه نباشد، با قراضه‌های «آند» که محصول میانی فرآیند است، کار جلو می‌رود. لازم به ذکر است که «آند» حاصل ریخته‌گری کوره ذوب است که عیار حدود 98درصد دارد و سپس با فرآیند الکترولیز به کاتد با عیار بالای 99درصد تبدیل می‌شود.