آزادسازی دلار، فرصت نجات «فولاژ»

به گزارش آوای آگاه، کنفرانس پرسش و پاسخ شرکت فولاد آلیاژی ایران هم‌اکنون با حضور مدیران این شرکت برگزار و مهم‌ترین نکات مطرح‌شده در این جلسه به شرح زیر است:

در پایان اسفند ۱۴۰۲، به دلیل بسته شدن سامانه ثبت سفارش، شرکت مجبور شد ارز صادراتی خود را با نرخ نیما عرضه کند. شایان ذکر است که ارز حاصل از صادرات شش‌ماهه نخست سال برای مصارف داخلی شرکت هزینه شده است.

زیان ناشی از عرضه ارز در سامانه نیما: عرضه ارز حاصل از صادرات در سامانه نیما منجر به زیان شرکت شده است.

خرید مواد اولیه: در شش‌ماهه نخست، حدود ۴ هزار میلیارد تومان آهن اسفنجی خریداری شده است.

شرکت بیش از ۶۰ درصد از سهم بازار را در اختیار دارد؛ این رقم در صنایع مختلف متفاوت است. به‌عنوان‌مثال، در صنعت خودرو سهم بازار شرکت به ۹۰ درصد می‌رسد.

مقاصد صادراتی: صادرات مقاطع فولادی عمدتاً به کشورهای اروپایی، از جمله آلمان (بنادر مانند دوسلدورف) انجام می‌شود. در حوزه شمش، مقاصد صادراتی شامل کشورهای منطقه و آسیای جنوب شرقی است.

مصرف انرژی و آب: شرکت دارای سیستم مدیریت مصرف انرژی است،
مصرف گاز: ۶۳ مترمکعب به ازای هر تن تولید.
مصرف آب: ۱۲۱۸ مترمکعب به ازای هر تن تولید در سال ۱۴۰۲.
مشکلات ناشی از بخشنامه‌های ارزی: بخشنامه‌های ارزی سال‌های اخیر موجب کاهش سود صادراتی و حتی ضرر شرکت شده است. به همین دلیل، صادرات شش‌ماهه نخست امسال رشد قابل‌توجهی نداشته است.
شرکت‌های فولادی در ایران به‌طور متوسط ۴ تا ۵ ماه در سال با کمبود آب، برق و گاز مواجه هستند.

افزایش صادرات: شرکت با جهش ۳۰۰ درصدی صادرات در سال گذشته، توانمندی خود را در این حوزه نشان داده است.

پروژه فولادسازی یزد ۱: این پروژه با ۴۰ درصد ظرفیت در سال اول به بهره‌برداری رسید. با توجه به محدودیت‌های انرژی، ۱۰۰ هزار تن تولید از دست رفت. در صورت رفع این محدودیت‌ها، تولید به ۲۰۰ هزار تن خواهد رسید.

بازپرداخت تسهیلات ارزی و ریالی:
بازپرداخت تسهیلات ارزی: ۱۲۳ میلیون یورو (۱۰۳ میلیون یورو در ۳۹ قسط باقی‌مانده است).
تسهیلات ریالی: ۳۳۰ میلیارد تومان.

آزادسازی نرخ دلار: مدیران شرکت اظهار امیدواری کردند که با آزادسازی نرخ دلار، امکان صادرات بیشتر و سودآوری بالاتر برای شرکت فراهم شود.

حاشیه سود در گریدهای مختلف پروژه وایر متفاوت است.

محصول نهایی پروژه وایر:
طرح وایر شامل تولید سایزهای ۴.۷ تا ۲۵ میلی‌متر است.
سایزهای ۱۸ تا ۲۵ میلی‌متر: گریدهای کربنی.
سایزهای ۴.۷ تا ۱۸ میلی‌متر: گریدهای آلیاژی. هزینه این پروژه با تجهیزات خارجی، ۳۰ میلیون یورو برآورد شده است.

برآورد هزینه‌های مالی:
هزینه‌های مالی در شش‌ماهه دوم سال جاری: ۳۵۰ میلیارد تومان.
هزینه‌های مالی سال آینده (ارزی و ریالی): حدود ۷۵۰ میلیارد تومان.

تا پایان سال، هدف صادرات ۹۰ هزار تن محصول تعیین شده است. در این مسیر، صرفه اقتصادی و استفاده بهینه از منابع ارزی مدنظر قرار گرفته است.

کاهش حاشیه سود: افزایش هزینه‌های مالی بر حاشیه سود تأثیر منفی گذاشته است.حاشیه سود وابسته به ترکیب سبد تولیدی شرکت است. با بهره‌برداری از پروژه یزد ۱، ظرفیت تولید مقاطع افزایش نیافته و فروش بیشتر به سمت شمش (با حاشیه سود پایین‌تر) سوق پیدا کرده است.

اگر پروژه یزد ۱ سه سال پیش راه‌اندازی می‌شد، بازدهی بهتری برای شرکت به همراه داشت.

صنعت فولادسازی در حال حاضر با چالش‌های جدی مواجه است و به اندازه سایر بخش‌های زنجیره فولاد رشد نکرده است.

صنایع خودرویی عمده‌ترین مصرف‌کنندگان محصولات شرکت هستند.

رقابت در این بخش بسیار شدید است و فروش شرکت نسبت به رقبا در سطح بالایی قرار دارد.

با این حال، افزایش بیشتر نرخ‌ها ممکن است موجب روی‌آوردن مصرف‌کنندگان به سمت رقبا شود، زیرا تاب‌آوری صنایع در برابر افزایش قیمت‌ها محدود است.

محدودیت در مصرف انرژی: در حال حاضر، مصرف برق و گاز شرکت به ۶۰ درصد ظرفیت محدود شده است.