روایت پتروشیمی ها پس از ورود به بورس کالا

 هفته گذشته بود که عنوان شد، طرح وزارت صنعت، معدن و تجارت مبنی بر ساماندهی بازار پتروشیمی، متغیرها و مؤلفه‌های زیادی دارد که یکی از آن‌ها به عرضه کلیه محصولات در بورس کالا مربوط می‌شود. در همین راستا عضو هیئت‌مدیره انجمن صنایع پلیمر ایران نیز معتقد بود که عرضه کلیه محصولات پتروشیمی در بورس کالا نه‌تنها به نفع صنایع پایین‌دستی است بلکه به سود صنایع بالادستی، مردم و کل اقتصاد و تولید کشور است و باید از طرح وزارت صمت در این زمینه حمایت شود. در ادامه و برای بررسی بیشتر گفتگویی داشتیم با علی رحمانی، مدیر معاملات مشتقه کارگزاری مبین سرمایه که در ادامه می‌خوانید...

علی رحمانی، مدیر معاملات مشتقه کارگزاری مبین سرمایه در گفتگو با همفکران در خصوص مزایای عرضه محصولات پتروشیمی در بورس کالا گفت: عرضه محصولات پتروشیمی در بورس کالا موجب سهولت دسترسی خریداران به محصولات شرکت های مختلف با کمترین هزینه می شود. از طرفی نیز هزینه بازاریابی و فروش شرکت های پتروشیمی را کاهش داده و موجب افزایش سود آوری آن ها می شود. با معاملات در رینگ صادراتی بورس کالا و فراهم کردن بستر نقل و انتقال، صادرات را نیز تسهیل می کند.

علاوه بر این بورس کالا و مکانیزم های آن موجب کاهش ریسک های بازار مانند ریسک اعتباری می شود و در واقع بورس کالا به عنوان شخصی ثالث در پی تضمین سلامت بازار است. بورس کالا با ایجاد روش های مختلف معاملاتی مانند نقد، نسیه و سلف، مشتقات و غیره موجب گردش هرچه بیشتر معاملات و فراهم کردن شرایط پوشش ریسک برای تجار می شود.

وی افزود: معاملات در بستر بورس کالا موجب استاندارد شدن محصولات و سطح کیفی آنها خواهد شد. از طرفی با فراهم آوردن بستری شفاف مبتنی بر رقابت و حراج شرایط بازار را عادلانه تر می کند.

عرضه در بورس کالا موجب تجمیع اطلاعات بازار شده و خود این مورد شرایط تحلیل و پیش بینی پذیری را برای بازار کالا ها و همچنین سایر بازار های موازی مانند سهام فراهم می کند.

 این نکته هم قابل ذکر است که تمامی پتروشیمی ها الزام به عرضه در بورس کالا می باشند. همچنین شرکت های خریدار می بایست در سامانه جامع انبارها ثبت نام کنند و یک انبار برای دریافت محصول خود معرفی نمایند که ناظرین بورس کالا هم بر ماهیت این انبارها نظارت دارند.

همچنین این کارشناس بازار در خصوص معایب عرضه محصولات پتروشیمی در بورس کالا نیز گفت: برای عرضه محصولات پتروشیمی شاید تنها موردی که بتوان آن را عیب دانست این است که خرید ها در بازار آزاد و فیزیکی خارج از بورس برای شرایط  پرداخت وجه متنوع تر است.برای مثال خرید و پرداخت وجه به صورت شرایطی (چکی و اعتباری و مدت دار) هم می تواند صورت بپذیرد. همچنین برای بازار فیزیکی خرید ها می تواند به صورت ال سی یا اعتبار نامه باشد.

اعتبارنامه یا اعتبار اسنادی که Letter of Credit نام داشته و مخفف آن LC است، یک نوع تعهد بانکی برای خریدار و فروشنده محسوب می شود.

این تعهد نشان از وصول به موقع و بدون دیرکرد مبلغ از سوی خریدار برای فروشنده است. بانک همچنین از سوی خریدار به نگهداری اعتبار اسنادی پرداخته و تا زمانی که کالای خریداری شده تحویل داده نشود، مبلغی برای فروشنده واریز نخواهد کرد.

اعتبارنامه همانطور که از نامش پیداست یک سند مالی محسوب شده که توسط یک نهاد مالی چون بانک صادر می شود و بیشتر در امور مالی بازرگانی کاربرد دارد و یک نوع تعهد پرداخت برای خریدار است. اعتبارنامه همچنین نوعی تضمین نیز از سوی بانک برای خریدار به شمار می رود و بانک را ضامن خریدار خواهد کرد. با اعتبارنامه، فروشنده می تواند اطمینان حاصل کند که با ضمانت بانک مبلغ موردنظر به قطع یقین پرداخت می شود.

ال سی در معاملات تجاری بین المللی بسیار کاربرد داشته و کاربری آن در اولویت این نوع معاملات است. ال سی می تواند بین یک فروشنده از کشوری و یک خریدار از کشور دیگری رد و بدل شود و در این میان جنبه مالی بین المللی پیدا می کند.

اعتبارنامه عمدتا در امور پولی تجارت مورد استفاده قرار می گیرند و ال سی تعهدی جهت پرداخت پول محسوب می شود. در تجارت بین الملل ال سی در معامله ای بین دو فرد از کشورهای مختلف انجام خواهد گرفت و شامل ذی نفع که می تواند بانک یا موسسه مالی باشد، گردد.

در اعتبارنامه یا همان ال سی اصطلاحاتی وجود داشته که از جمله باید به سورشارژ یا همان هزینه اضافی در کرایه حمل، کابوتاژ یا حمل کالا از یک نقطه کشور به نقطه دیگر بوسیله راه دریا و دموراژ یا هزینه معطلی کشتی اشاره داشت. در اعتبارنامه فروشنده هنگام دریافت وجه باید  اسناد مطابق با شرایط اعتبار امکانپذیر را ارائه دهد. هنگامی که پرداخت توسط بانک صورت گرفت نقش بانک در این میان همچون یک واسطه است.